hoe het begon
Eén mochila.
Een heel liefdesverhaal.
Brief van de oprichter
Ik reisde door Latijns-Amerika en werd verliefd op de vrouwen — degenen die kleuren uit katoen weven, die vezels verven met de planten van hun land, die draad veranderen in kussenhoezen, dekens, armbanden en bovenal mochilas.
De eerste keer dat ik naar Colombia reisde, ontmoette ik mijn man in het vliegtuig. Ik bracht drie weken door in het noorden van het land en werd meteen verliefd op een tas die ik overal zag: de mochila. Vanaf dat moment was ik op zoek naar mijn eerste.
Ik ontmoette een meisje wiens zus een Colombiaans mochila-merk had. Ik wilde er een van haar kopen, maar de prijs lag buiten wat ik kon geven. Dus bleef ik zoeken. Ik vond wollen mochilas met kralen. Ik reisde terug naar Colombia om mijn man te bezoeken, en we reden naar Ráquira, vlakbij Villa de Leyva, waar de straten vol lagen met mochilas. Toch was geen ervan de mijne.
een geschenk
En toen, een geschenk uit Barranquilla.
Mijn eerste mochila kreeg ik als cadeau van de familie van mijn man. Hij werd niet gekocht. Hij werd gegeven. En op dat moment begreep ik iets waar ik jaren omheen had gecirkeld: deze tassen horen niet thuis op een schap. Ze horen bij een verhaal, een hand, een afstammingslijn.
"Ze verkocht hem niet aan mij. Ze gaf hem aan mij. Dat veranderde alles."
de missie
Toen ik mijn baan opzegde, stelde ik mezelf één vraag: wat wil ik in de wereld brengen?
In Nederland en de rest van Europa is zoveel van wat we dragen en gebruiken fabrique-made — fabrieksmatig, snel, anoniem, losgekoppeld van de aarde. Ik wilde een brug terugbouwen. Naar Colombia. Naar traagheid. Naar de natuur. Naar de inheemse volken die nog leven op het ritme van het land, en dat ritme in elke mochila weven.
Dus ik begon iemand te zoeken die mij mochilas kon verkopen om mee naar huis te nemen. Op een dag kwam een gezin de zuurdesembakkerij van mijn man binnen, en een van hen bleek rechtstreeks contact te hebben met de ambachtsvrouwen. Elke mochila kon op verzoek gemaakt worden. Ze bracht prachtige stukken mee, en wij kozen degene die met ons mee naar Nederland zouden reizen.
Het jaar ervoor was ik al begonnen met een leverancier uit de Sierra Nevada, voor Arhuaco- en Kankuamo-mochilas. Nu omvatten onze stukken ook Wayuu-mochilas in 100% katoen en zijde, en mochilones — de grotere varianten, perfect voor een laptop of de spullen van een baby.
Dit is mijn collectie. Elk stuk draagt de hand van de vrouw die het maakte.
mijn missie
Eén vrouw inspireren, dan een volgende, om te kiezen voor een handgemaakte tas in plaats van fast fashion.
Bewust shoppen is geen trend. Het is een terugkeer — naar de aarde, naar de maker, naar de betekenis van wat we dragen.